muziek-meditatie

In een witte ruimte bevindt zich een door een wit doek bedekte piano waarop een aantal muziekpartituren en een mechanische speelgoedvogel staan.
Op de wanden van de ruimten maakte Grygar wat hij akoestische tekeningen noemt.
De tekening bedient zich bijna uitsluitend van lineaire strukturen.
De lijn wordt hier niet gebruikt voor het specifiëren van het volume van een objekt, maar als tijdsdeterminerend element.
De lijn beeldt dus de tijd uit.
De kleur van de lijn staat voor een bepaalde klank.
Alle lijnen bevinden zich binnenin geometrische vormen; in dit geval een parallelogram en twee driehoeken.
In deze vormen lopen de lijnen evenwijdig, maar sommige veranderen plots van richting en betekenen dan een variatie in de klank.
In tegenstelling tot de muziek worden de tekens niet bepaald door vaste kodes die we eerst moeten kennen, maar spreken de tekens direkt.
De toeschouwer bepaalt dus zelf de klank en de tijdsduur.
De tekening is als het ware gevisualiseerd geluid.
Op de partituren op de piano worden met een mechanisch vogeltje een aantal puntjes getekend.
De beweging van het vogeltje wordt dus op
papier vastgelegd.
De 'noten' kunnen op de piano gespeeld worden, maar zijn ook direkt visueel 'hoorbaar'.

[Milan Grygar, 1926 Zvolenu, Tschechoslowakije, installatie op Chambres d'amis Gent 1986]